Comité

Momenteel worden de gelden voor David’s studie verzameld op persoonlijke titel. Om het geheel inzichtelijker en minder persoonlijk afhankelijk te maken zouden we graag een stichting oprichten. Nu zouden er bij potentiële donateurs (weliswaar onterecht) vragen kunnen bestaan over de degelijkheid van het financieel beheer.
Bovendien worden de mogelijkheden om bij fondsen te werven groter als een stichting de aanvraag doet.

Een stichting oprichten kost geld. Nu is er net voldoende geld binnen om voor David het eerste jaar collegegeld te betalen. We zijn dan ook naarstig op zoek naar een notaris, die bereid is om als bijdrage aan de studie van David gratis een stichting op te richten.

Ook zijn we op zoek naar mensen, die zich aangesproken voelen door dit project en hun naam hieraan willen verbinden. Deze mensen willen we vragen toe te treden tot het comité van aanbeveling.

Financieel beheer

Zolang er nog geen stichting is opgericht, kunnen we slechts een bankrekening openen op persoonlijke titel. Voorlopig is er dan ook gekozen voor een en/of rekening op naam van Rosalie Rischen en David Lau. De bankpas wordt beheerd door Rosalie Rischen.

Vanaf deze rekening worden de noodzakelijke betalingen gedaan zoals beschreven in de begroting. Tweemaal per jaar maken Rosalie Rischen, Guido Grijs, David Lau en één van de leden van het comité van aanbeveling een financieel verslag, wat ter controle wordt voorgelegd aan het comité van aanbeveling, vergezeld van de nodige bescheiden. Na goedkeuring door het comité wordt het verslag toegezonden aan alle donateurs en leningverstrekkers.

Zodra de oprichting van de stichting een feit is, zal er een bankrekening geopend worden waarbij slechts handelingen verricht kunnen worden als twee bestuursleden tekenen.

De mensen achter David.

----------------------------------------------------------------------------------------

Procedureverloop

Op 14-jarige leeftijd kwam David Lau naar Nederland en vroeg hier asiel aan. Hij kreeg een verblijfvergunning als Alleenstaande Minderjarige Asielzoeker ( AMA ). Deze verblijfsvergunning was drie jaar geldig en zou eindigen op 17-jarige leeftijd. Mocht er in deze periode geen adequate opvang gevonden worden in het land van herkomst en zou hij op het moment van afloop van de tijdelijke vergunning nog geen 18 jaar oud zijn, dan zou er een permanente verblijfsvergunning verleend worden.

Op 24 september 2003 opende minister Verdonk voor Vreemdelingenzaken en Integratie een opvangtehuis voor alleenstaande minderjarige asielzoekers in Angola. Met de opening van dit opvanghuis 'Mulemba' werd volgens de regering voorzien in adequate opvang voor terugkerende minderjarige asielzoekers. Het bestaan van dit opvanghuis werd dan ook gebruikt als argument om de aanvraag voor permanente verblijfsvergunningen voor Angoles Ama’s af te wijzen.

In de praktijk is er in dit opvanghuis slechts een enkele Ama opgevangen. Tegen de afwijzingen werd bezwaar gemaakt, en voordat deze procedure doorlopen was, waren de Ama’s de 18 gepasseerd, meerderjarig en hoefden ze niet opgevangen te worden. Het opvanghuis is in juni 2005 gesloten.

Ook David’s aanvraag voor een permanente verblijfsvergunning werd afgewezen, en ook David maakte hiertegen bezwaar. Het argument dat in het opvanghuis geen onderwijs werd gegeven wat vergelijkbaar was met het atheneum, werd afgewezen. Onderwijs op lokaal niveau was goed genoeg. Ook het argument dat David volledig was ingeburgerd in de Nederlandse samenleving mocht niet baten.

Uiteindelijk draaide het om de sluiting van het opvanghuis in de zaak van David. Op 10 mei 2005 werd David 18, in juni 2005 sloot het opvanghuis zijn deuren. De vraag die begin 2006 werd voorgelegd aan de vreemdelingenrechter was of er gezien de korte tijd dat David opgevangen had kunnen worden nog wel sprake zou zijn geweest van adequate opvang.
Ook deze rechtszaak werd verloren, al was de rechter zo vriendelijk om de beslissing uit te stellen tot medio 2006 zodat David zijn atheneum kon afmaken.

De enige rechtsmogelijkheid die nog restte was een zaak aanhangig maken bij de Raad van State. De Raad keek alleen of de procedure juist was verlopen en oordeelde in 90 % van de gevallen negatief voor de asielzoekers. ( afgelopen jaar is Nederland door het Europees Hof hierom berispt, met name de “partijdige” instelling van de Raad van State is hierbij benoemd )
Omdat de gang naar de Raad van State kansloos geacht werd, werd hier van afgezien.

David was uitgeprocedeerd en moest Nederland verlaten.

Procedureverloop verblijfsvergunning voor studie

Om een verblijfsvergunning voor studie te kunnen krijgen, moet de student eerst beschikken over een Machtiging voor Voorlopig Verblijf (MVV). Deze kan uitsluitend aangevraagd worden bij de Nederlandse ambassade in het land van herkomst. De ambassade stuurt deze aanvraag naar de Immigratie- en NaturalisatieDienst (IND) in Nederland ter beoordeling.
Deze gang van zaken past in het restrictieve karakter van het Nederlandse vreemdelingenbeleid.

De student moet hiervoor beschikken over een paspoort, ingeschreven staan bij een Nederlandse universiteit en er moet een garantstelling van 7.500,00 euro gestort te zijn bij de universiteit.

Bij David was de eerste moeilijkheid het verkrijgen van een paspoort. Na drie maanden in Angola werd dit uiteindelijk verkregen. Er was gekozen om de aanvraag van de MVV via de universiteit te laten verlopen. Een normale aanvraag via een bekende zou 3 tot 4 maanden duren, via de universiteit 2 tot 3 weken. Begin december 2006 had David zijn paspoort, maar met alle feestdagen hier was dit geen gunstige tijd. Het duurde tot medio februari 2007 voordat de aanvraag de deur uitging.

Normaal zou de beoordeling 2 tot 3 weken kosten, maar omdat David hier al had verbleven als Ama was het onderzoek door de IND grondiger en nam dit gedeelte 6 weken in beslag.
Begin april 2007 kreeg David eindelijk zijn MVV, met als ingangsdatum 15 mei 2007. David kon eindelijk naar Nederland, maar had inmiddels wel het eerste jaar aan de universiteit gemist.

Met de MVV kon David naar het gemeentehuis, waar hij voor 188 euro in het bezit werd gesteld van een verblijfsvergunning voor studie. Deze dient jaarlijks verlengd te worden. Daarvoor dient dan weer (tijdelijk) een garantstelling van 7.500,00 euro gestort te worden bij de universiteit en de leges ad 188 euro dient te worden voldaan.

Met de verblijfsvergunning voor studie mag David ook werken, maximaal 10 uur per week of drie maanden per jaar. Wel moet er dan eerst een Tewerkstellingsvergunning (TWV) aangevraagd worden. Er moet dus een werkgever gevonden worden die bereid is om mee te werken aan deze papierwinkel. Een aanvraag voor een TWV wordt niet automatisch verleend. Bij de beoordeling van het verzoek door het CWI, wordt aan de hand van de inhoud van de functie bekeken of er binnen de Europese Unie personen beschikbaar zijn die die functie ook kunnen bekleden. De werkgever moet aantonen dat hij voldoende geworven heeft binnen de EU. Het CWI heeft voor dit onderzoek in de regel vijf weken nodig.